वाह! शहिद मार्ग, नाम सुन्दा कस्तो गर्व लाग्छ, है? तर यो त सरकार र ठेकेदारहरूको मिलिजुली बेवास्ताको ज्वलन्त उदाहरण पो रहेछ!
शहिदहरूको बलिदानको कदर गर्न बनाइएको बाटो आफैँ ‘शहिद’ हुने अवस्थामा पुगेको छ। ठेकेदार साबलाई शायद ठेक्का लिएपछि बाटो बनाउनु पर्छ भन्ने स्मरण नै छैन। कि त उहाँले शहिद मार्गको कामलाई पनि ‘शहिद’ बनाउने गुप्त योजना बनाउनुभएको हो?
अनि हाम्रो कर्मठ सरकार? उहाँहरूले त पक्कै पनि यो बाटो ‘आत्मनिर्भर’ बनोस्, कसैको मुख ताक्नु नपरोस् भनेरै यत्तिकै छाडिदिनुभएको होला नि! किनभने, बाटो बन्यो भने जनताले छिटो यात्रा गर्छन्, अनि सरकारलाई गुन लाग्छ। त्यो भन्दा त, धुलो खाँदै, खाल्डा छल्दै, बाटोको महिमा गाउँदै हिँड्नुको मज्जा बेग्लै!
धन्य होस्, यो ‘शहिद’ मार्गलाई। यसले सिकाउँछ कि नेपालमा विकास भनेको केवल कागजी फाइलमा मात्र जीवित रहन्छ, सडकमा होइन।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्